ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.26

1.26.1

आरेऽसावस्मदस्तु हेतिर्देवासो असत् ।
आरे अश्मा यमस्यथ ॥ १.२६.१ ॥

ହେ ଦେବତାମାନେ, ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ଆମଠାରୁ ଦୂରରେ ରହୁ। ତୁମେମାନେ ଫିଙ୍ଗୁଥିବା ପଥରଟି ମଧ୍ୟ ଦୂରରେ ରହୁ।

सखासावस्मभ्यमस्तु रातिः सखेन्द्रो भगः ।
सविता चित्रराधाः ॥ १.२६.२ ॥

ସେହି ଦାନ ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ରତାପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଇନ୍ଦ୍ର ମିତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ, ଭଗ ମିତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ବିଚିତ୍ର ଧନଦାତା ସବିତା ମଧ୍ୟ ମିତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।

यूयं नः प्रवतो नपान् मरुतः सूर्यत्वचसः ।
शर्म यच्छथ सप्रथाः ॥ १.२६.३ ॥

ହେ ମରୁତଗଣ, ତୁମେମାନେ ଦୂରରୁ ଆସିଥିବା ପୁତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ। ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।

सुषूदत मृडत मृडया नस्तनूभ्यो ।
मयस्तोकेभ्यस्कृधि ॥ १.२६.४ ॥

ଆମ ଶରୀର ପାଇଁ ସୁଖ ଦିଅ; କରୁଣାରେ ଆମକୁ ସୁଖୀ କର; ଆମ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସୁଖ କର।