அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 1.26

1.26.1

आरेऽसावस्मदस्तु हेतिर्देवासो असत् ।
आरे अश्मा यमस्यथ ॥ १.२६.१ ॥

தேவர்களே, அந்த ஆயுதம் எங்களிடமிருந்து தூரமாக இருக்கட்டும். நீங்கள் எறியும் கல்லும் தூரமாக இருக்கட்டும்.

सखासावस्मभ्यमस्तु रातिः सखेन्द्रो भगः ।
सविता चित्रराधाः ॥ १.२६.२ ॥

அந்தக் கொடை எங்களுக்கு நட்பாக இருக்கட்டும். இந்திரனும் பகனும் நண்பர்களாக இருக்கட்டும், அற்புதச் செல்வம் அளிக்கும் சவிதாவும் நண்பராக இருக்கட்டும்.

यूयं नः प्रवतो नपान् मरुतः सूर्यत्वचसः ।
शर्म यच्छथ सप्रथाः ॥ १.२६.३ ॥

மருத்துகளே, நீங்கள் தொலைவிலிருந்து வரும் மகவுகள், சூரியனைப் போன்ற தோலுடையவர்கள். எங்களுக்குப் பரந்த பாதுகாப்பை அளியுங்கள்.

सुषूदत मृडत मृडया नस्तनूभ्यो ।
मयस्तोकेभ्यस्कृधि ॥ १.२६.४ ॥

எங்கள் உடல்களுக்கு நலம் அளியுங்கள்; எங்களுக்குக் கருணை காட்டி மகிழ்ச்சியாக்குங்கள்; எங்கள் குழந்தைகளுக்கும் இன்பம் அளியுங்கள்.