Atharvaveda · Sūkta 1.26

1.26.1

आरेऽसावस्मदस्तु हेतिर्देवासो असत् ।
आरे अश्मा यमस्यथ ॥ १.२६.१ ॥

Ó deuses, que aquela arma esteja longe de nós; e a pedra que arremessais, que esteja longe.

सखासावस्मभ्यमस्तु रातिः सखेन्द्रो भगः ।
सविता चित्रराधाः ॥ १.२६.२ ॥

Que aquela dádiva nos seja amiga; Indra é amigo, Bhaga é amigo, e Savitṛ, doador de riqueza maravilhosa, é amigo.

यूयं नः प्रवतो नपान् मरुतः सूर्यत्वचसः ।
शर्म यच्छथ सप्रथाः ॥ १.२६.३ ॥

Vós, ó Marutas, descendentes de longe, de pele como o sol, amplamente espalhados, concedei-nos abrigo.

सुषूदत मृडत मृडया नस्तनूभ्यो ।
मयस्तोकेभ्यस्कृधि ॥ १.२६.४ ॥

Dai conforto aos nossos corpos, sede benévolos e alegrai-nos; fazei bem-estar para os nossos filhos.