Atharvaveda · Sūkta 1.26

1.26.1

आरेऽसावस्मदस्तु हेतिर्देवासो असत् ।
आरे अश्मा यमस्यथ ॥ १.२६.१ ॥

O Götter, möge jene Waffe fern von uns sein; und der Stein, den ihr schleudert, möge fern sein.

सखासावस्मभ्यमस्तु रातिः सखेन्द्रो भगः ।
सविता चित्रराधाः ॥ १.२६.२ ॥

Möge jene Gabe uns freundlich sein; Indra sei ein Freund, Bhaga sei ein Freund, und Savitṛ, der Spender wunderbaren Reichtums, sei ein Freund.

यूयं नः प्रवतो नपान् मरुतः सूर्यत्वचसः ।
शर्म यच्छथ सप्रथाः ॥ १.२६.३ ॥

Ihr, o Marut, Nachkommen aus der Ferne, sonnenhäutig, weit ausgebreitet, gewährt uns Schutz.

सुषूदत मृडत मृडया नस्तनूभ्यो ।
मयस्तोकेभ्यस्कृधि ॥ १.२६.४ ॥

Bringt Wohlergehen unseren Leibern, seid gnädig und erfreut uns; schafft Glück für unsere Kinder.