ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.116

20.116.1

मा भूम निष्ट्या इवेन्द्र त्वदरणा इव ।
वनानि नि प्रजहितान्यद्रिवो दुरोषासो अमन्महि ॥ २०.११६.१ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମଠାରୁ ଦୂରେଇ ହୋଇ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପରି ଆମେ ନ ହେଉ। ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଜଙ୍ଗଲରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇ କଷ୍ଟରେ ବଞ୍ଚିବାର ଅବସ୍ଥା ଆମେ ଚିନ୍ତା କରୁ।

अमन्महीदनाशवोऽनुग्रासश्च वृत्रहन् ।
सुकृत्सु ते महता शूर राधसानु स्तोमं मुदीमहि ॥ २०.११६.२ ॥

ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ନ ପାଉଥିବା ଓ କ୍ରମରେ ଖାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଆମେ ଚିନ୍ତା କରୁ, ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା। ହେ ଶୂର, ସତ୍କର୍ମରେ ତୁମର ମହାନ ଧନରେ, ତୁମ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।