અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.123.1
तत्सूर्यस्य देवत्वं तन् महित्वं मध्या कर्तोर्विततं सं जभार ।
यदेदयुक्त हरितः सधस्थादाद्रात्री वासस्तनुते सिमस्मै ॥ २०.१२३.१ ॥
સૂર્યનું તે દેવત્વ અને તે મહિમા છે; મધ્યમાં વિસ્તરેલા કર્તાને તેણે એકત્ર કર્યો. જ્યારે પીળાશ પડતા ઘોડા પોતાના સામાન્ય સ્થાનેથી જોડાયા, ત્યારે રાત્રિ તેના માટે વસ્ત્ર વણે છે.
20.123.2
तन् मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योरुपस्थे ।
अनन्तमन्यद्रुशदस्य पाजः कृष्णमन्यद्धरितः सं भरन्ति ॥ २०.१२३.२ ॥
તે મિત્ર અને વરુણના દર્શન માટે છે; સૂર્ય દ્યુલોકના ખોળામાં રૂપ રચે છે. તેનું એક તેજ અનંત અને ઉજ્જવળ છે, બીજું કાળું છે; પીળાશ પડતા ઘોડા તેમને સાથે વહન કરે છે.