Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

അഥർവവേദം · സൂക്തം 20.123

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

20.123.1

तत्सूर्यस्य देवत्वं तन् महित्वं मध्या कर्तोर्विततं सं जभार ।
यदेदयुक्त हरितः सधस्थादाद्रात्री वासस्तनुते सिमस्मै ॥ २०.१२३.१ ॥

സൂര്യന്റെ ആ ദൈവത്വവും ആ മഹത്ത്വവുമാണ്; നടുവിൽ വ്യാപിച്ചിരുന്ന സ്രഷ്ടാവിനെ അവൻ ഒന്നിച്ചുചേർത്തു. തവിട്ടുനിറമുള്ള കുതിരകളെ പൊതു സ്ഥാനത്തുനിന്ന് കെട്ടിയപ്പോൾ, രാത്രി അവനുവേണ്ടി വസ്ത്രം നെയ്യുന്നു.

20.123.2

तन् मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योरुपस्थे ।
अनन्तमन्यद्रुशदस्य पाजः कृष्णमन्यद्धरितः सं भरन्ति ॥ २०.१२३.२ ॥

അത് മിത്രനും വരുണനും കാണുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ്; സൂര്യൻ ആകാശത്തിന്റെ മടിയിൽ രൂപം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അവന്റെ ഒരു തേജസ്സ് അനന്തവും പ്രകാശമുള്ളതുമാണ്; മറ്റൊന്ന് കറുത്തതാണ്; തവിട്ടുനിറമുള്ള കുതിരകൾ അവയെ ഒന്നിച്ചു വഹിക്കുന്നു.