अथर्ववेद · सूक्त 20.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.13.1
उदु ब्रह्माण्यैरत श्रवस्येन्द्रं समर्ये महया वसिष्ठ ।
आ यो विश्वानि शवसा ततानोपश्रोता म ईवतो वचांसि ॥ २०.१३.१ ॥
हे वसिष्ठा, युद्धात कीर्तीच्या इच्छेने ब्रह्मस्तोत्रे उंच करा आणि इंद्राची महिमा गा; जो आपल्या बलाने सर्वकाही विस्तारतो आणि जवळ येणाऱ्या उपासकाची वाणी लक्षपूर्वक ऐकतो.
20.13.2
अयामि घोष इन्द्र देवजामिरिरज्यन्त यच्छुरुधो विवाचि ।
नहि स्वमायुश्चिकिते जनेषु तानीदंहांस्यति पर्ष्यस्मान् ॥ २०.१३.२ ॥
हे इंद्रा, देवांचे नातेवाईक अशा त्या गर्जनेसह मी येतो, जेव्हा उत्सुक लोक वाणीत उत्तेजित होतात. माणसांमध्ये कोणीही आपले आयुष्य जाणत नाही; या पापांतून आम्हाला पार नेई.
20.13.3
युजे रथं गवेषणं हरिभ्यामुप ब्रह्माणि जुजुषाणमस्थुः ।
वि बाधिष्ट स्य रोदसी महित्वेन्द्रो वृत्राण्यप्रती जघन्वान् ॥ २०.१३.३ ॥
गायी शोधणारा रथ दोन हरि अश्वांना जोडतो; ब्रह्मस्तोत्रांनी तृप्त होऊन ते जवळ येऊन उभे राहिले. इंद्राने आपल्या महिमेने द्यावापृथिवींना वेगळे केले; अप्रतिम होऊन वृत्रांचा वध केला.
20.13.4
आपश्चित्पिप्यु स्तर्यो न गावो नक्षन्न् ऋतं जरितारस्त इन्द्र ।
याहि वायुर्न नियुतो नो अछा त्वं हि धीभिर्दयसे वि वाजान् ॥ २०.१३.४ ॥
वांझ गाईंप्रमाणे पाणी वाढले; हे इंद्रा, तुझे स्तोते ऋतापर्यंत पोहोचले. हे इंद्रा, वायूप्रमाणे नियुत अश्वांसह आमच्याकडे ये; तूच आपल्या धींनी संपत्ती वाटतोस.
20.13.5
ते त्वा मदा इन्द्र मादयन्तु शुष्मिणं तुविराधसं जरित्रे ।
एको देवत्रा दयसे हि मर्तान् अस्मिन् छूर सवने मादयस्व ॥ २०.१३.५ ॥
ते मद तुला आनंदित करोत, हे इंद्रा — बलवान आणि दानसंपन्न अशा तुला स्तोत्रकर्त्यासाठी. देवांमध्ये एकटाच तू मर्त्यांवर कृपा करतोस; हे वीरा, या सवनात आनंदित हो.
20.13.6
एवेदिन्द्रं वृषणं वज्रबाहुं वसिष्ठासो अभ्यर्चन्त्यर्कैः ।
स न स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २०.१३.६ ॥
याप्रमाणेच वज्रबाहू, वर्षाव करणाऱ्या वृषभ इंद्राची वसिष्ठ मंत्रांनी स्तुती करतात. स्तुत झालेला तो आम्हाला वीर पुत्र आणि गायी देवो; तुम्ही सदैव कल्याणांनी आमचे रक्षण करा.
20.13.7
ऋजीषी वज्री वृषभस्तुराषाट्छुष्मी राजा वृत्रहा सोमपावा ।
युक्त्वा हरिभ्यामुप यासदर्वाङ्माध्यंदिने सवने मत्सदिन्द्रः ॥ २०.१३.७ ॥
ऋजीषी, वज्रधारी, वृषभ, वेगवानांना जिंकणारा, बलवान, राजा, वृत्रहंता, सोमपान करणारा इंद्र आपले दोन हरी घोडे जुंपून येथे आमच्याकडे येवो; मध्यान्ह सवनात आनंदित होवो.