અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.99

20.99.1

अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः ।
समीचीनास ऋभवः समस्वरन् रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम् ॥ २०.९९.१ ॥

હે ઇન્દ્ર, પ્રથમ પાન માટે આયુઓ સ્તોત્રો સાથે તમારી તરફ આવે છે. સુસંગત ઋભુઓ સાથે સ્વર કાઢે છે; રુદ્રો પ્રાચીનની સ્તુતિ કરે છે.

अस्येदिन्द्रो वावृधे वृष्ण्यं शवो मदे सुतस्य विष्णवि ।
अद्या तमस्य महिमानमायवोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा ॥ २०.९९.२ ॥

નિચોવેલા સોમના મદમાં ઇન્દ્રે વિષ્ણુ માટે પોતાનું વીર્યવાન બળ વધાર્યું. આજે આયુઓ તેમની એ જ મહિમાની પહેલાંની જેમ સ્તુતિ કરે છે.