अथर्ववेद · सूक्त 20.99

20.99.1

अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः ।
समीचीनास ऋभवः समस्वरन् रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम् ॥ २०.९९.१ ॥

हे इंद्रा, पहिल्या पानासाठी आयू स्तोत्रांसह तुझ्याकडे येतात. सुसंगत ऋभू एकत्र स्वर काढतात; रुद्र प्राचीनाची स्तुती करतात.

अस्येदिन्द्रो वावृधे वृष्ण्यं शवो मदे सुतस्य विष्णवि ।
अद्या तमस्य महिमानमायवोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा ॥ २०.९९.२ ॥

पिळलेल्या सोमाच्या मदात इंद्राने विष्णूसाठी आपले वीर्यवान बल वाढवले. आज आयू त्याच्या त्या महिम्याची पूर्वीप्रमाणे स्तुती करतात.