ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.99

20.99.1

अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः ।
समीचीनास ऋभवः समस्वरन् रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम् ॥ २०.९९.१ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଥମ ପାନ ପାଇଁ ଆୟୁମାନେ ସ୍ତୋତ୍ର ସହ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି। ସୁସଙ୍ଗତ ଋଭୁଗଣ ଏକସାଥେ ସ୍ୱର ଦିଅନ୍ତି; ରୁଦ୍ରଗଣ ପ୍ରାଚୀନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

अस्येदिन्द्रो वावृधे वृष्ण्यं शवो मदे सुतस्य विष्णवि ।
अद्या तमस्य महिमानमायवोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा ॥ २०.९९.२ ॥

ନିଙ୍ଗୁଡ଼ା ସୋମର ମଦରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟବଳ ବଢ଼ାଇଲେ। ଆଜି ଆୟୁମାନେ ତାଙ୍କ ସେହି ମହିମାକୁ ପୂର୍ବ ପରି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।