અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.26

6.26.1

अव मा पाप्मन्त्सृज वशी सन् मृदयासि नः ।
आ मा भद्रस्य लोके पाप्मन् धेह्यविह्रुतम् ॥ ६.२६.१ ॥

હે પાપ્મન્, મને છોડી દે; તું સ્વતંત્ર થઈને અમારા પર દયા કર. હે પાપ્મન્, મને કલ્યાણના લોકમાં સ્થાપ, અવિચલિત અને સત્યનિષ્ઠ બનાવીને.

यो नः पाप्मन् न जहासि तमु त्वा जहिमो वयम् ।
पथामनु व्यावर्तनेऽन्यं पाप्मानु पद्यताम् ॥ ६.२६.२ ॥

હે પાપ્મન્, જે અમને છોડતો નથી, તેને અમે તને સોંપીએ છીએ. માર્ગો વળે ત્યારે બીજો પાપ્મા તેની પાછળ જાય.

अन्यत्रास्मन् न्युच्यतु सहस्राक्षो अमर्त्यः ।
यं द्वेषाम तमृच्छतु यमु द्विष्मस्तमिज्जहि ॥ ६.२६.३ ॥

સહસ્રાક્ષ અમર્ત્ય અમારાથી બીજે ક્યાંક ચાલ્યો જાય. અમે જેને દ્વેષ કરીએ તેને તે પ્રાપ્ત થાય; અમે જેને દ્વેષ કરીએ તેને તું જ હણ.