अथर्ववेद · सूक्त 6.26

6.26.1

अव मा पाप्मन्त्सृज वशी सन् मृदयासि नः ।
आ मा भद्रस्य लोके पाप्मन् धेह्यविह्रुतम् ॥ ६.२६.१ ॥

हे पाप्मन्, मला सोड; तू स्वतंत्र होऊन आमच्यावर दया कर. हे पाप्मन्, मला कल्याणाच्या लोकात ठेव, अविचलित आणि सत्यनिष्ठ करून.

यो नः पाप्मन् न जहासि तमु त्वा जहिमो वयम् ।
पथामनु व्यावर्तनेऽन्यं पाप्मानु पद्यताम् ॥ ६.२६.२ ॥

हे पाप्मन्, जो आम्हाला सोडत नाही, त्याला आम्ही तुला सोडतो. मार्ग वळताना दुसरा पाप्मा त्याच्या मागे जावो.

अन्यत्रास्मन् न्युच्यतु सहस्राक्षो अमर्त्यः ।
यं द्वेषाम तमृच्छतु यमु द्विष्मस्तमिज्जहि ॥ ६.२६.३ ॥

सहस्राक्ष अमर्त्य आमच्यापासून दुसरीकडे निघून जावो. आम्ही ज्याचा द्वेष करतो त्याला त्यानेच गाठो; आम्ही ज्याचा द्वेष करतो त्यालाच तू नष्ट कर.