ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.26

6.26.1

अव मा पाप्मन्त्सृज वशी सन् मृदयासि नः ।
आ मा भद्रस्य लोके पाप्मन् धेह्यविह्रुतम् ॥ ६.२६.१ ॥

ହେ ପାପ୍ମନ୍, ମୋତେ ଛାଡ଼; ତୁମେ ସ୍ୱାଧୀନ ହୋଇ ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କର। ହେ ପାପ୍ମନ୍, ମୋତେ କଲ୍ୟାଣର ଲୋକରେ ସ୍ଥାପନ କର, ଅବିଚଳିତ ଓ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ କରି।

यो नः पाप्मन् न जहासि तमु त्वा जहिमो वयम् ।
पथामनु व्यावर्तनेऽन्यं पाप्मानु पद्यताम् ॥ ६.२६.२ ॥

ହେ ପାପ୍ମନ୍, ଯିଏ ଆମକୁ ଛାଡ଼େ ନାହିଁ, ତାକୁ ଆମେ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ିଦେଉ। ପଥ ଫେରିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟ ଏକ ପାପ୍ମା ତା ପଛେ ଯାଉ।

अन्यत्रास्मन् न्युच्यतु सहस्राक्षो अमर्त्यः ।
यं द्वेषाम तमृच्छतु यमु द्विष्मस्तमिज्जहि ॥ ६.२६.३ ॥

ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଅମର୍ତ୍ୟ ଆମଠାରୁ ଅନ୍ୟତ୍ର ଚାଲିଯାଉ। ଆମେ ଯାହାକୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁ ତାକୁ ସେ ପାଉ; ଆମେ ଯାହାକୁ ଘୃଣା କରୁ ତାକୁ ତୁମେ ବିନାଶ କର।