અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.33

6.33.1

यस्येदमा रजो युजस्तुजे जना नवं स्वः ।
इन्द्रस्य रन्त्यं बृहत् ॥ ६.३३.१ ॥

જેના બળથી આ લોક જોડેલા રથ જેવું લોકો માટે નવું સ્વર્ગ બને છે; ઇન્દ્રનું તે મહાન અને આનંદદાયક બળ.

नाधृष आ दधृषते धृषाणो धृषितः शवः ।
पुरा यथा व्यथिः श्रव इन्द्रस्य नाधृषे शवः ॥ ६.३३.२ ॥

અજેયને સાહસી ઇન્દ્ર સાહસથી પડકારે છે; પહેલાંની જેમ ભય, ઇન્દ્રની કીર્તિ અને અજેય બળ.

स नो ददातु तां रयिमुरुं पिशङ्गसंदृशम् ।
इन्द्रः पतिस्तुविष्टमो जनेष्वा ॥ ६.३३.३ ॥

તે ઇન્દ્ર અમને તે વિશાળ, સુવર્ણ રૂપવાળું ધન આપે; લોકોમાં સૌથી બળવાન ઇન્દ્ર જ સ્વામી છે.