Mahābhārata · Adhyāya 6.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.36.1
एवं सततयुक्ता ये भक्तास्त्वां पर्युपासते ।
ये चाप्यक्षरमव्यक्तं तेषां के योगवित्तमाः ॥ ६.३६.१ ॥
Arjuna sprach: Welche Verehrer, stets gesammelt, dich so verehren, und welche, die das Unvergängliche, das Unoffenbare verehren — wer von ihnen ist der beste Kenner des Yoga?
6.36.2
मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते ।
श्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्ततमा मताः ॥ ६.३६.२ ॥
Der Erhabene sprach: Jene, die ihren Geist auf mich richten und mich verehren, stets gesammelt und mit höchstem Glauben begabt — sie gelten mir als die Gesammeltsten.
6.36.3
ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासते ।
सर्वत्रगमचिन्त्यं च कूटस्थमचलं ध्रुवम् ॥ ६.३६.३ ॥
Jene aber, die das Unvergängliche, Unbeschreibliche, Unoffenbare, Allgegenwärtige, Undenkbare, Unveränderliche, Unbewegliche, Feste verehren —
6.36.4
संनियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयः ।
ते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताःक ॥ ६.३६.४ ॥
Nachdem sie die Schar der Sinne völlig gebändigt haben, gleichen Sinnes überall, sich am Wohl aller Wesen erfreuend, erlangen sie in der Tat mich.
6.36.5
क्लेशोऽधिकतरस्तेषामव्यक्तासक्तचेतसाम् ।
अव्यक्ता हि गदिर्दुःखं देहवद्भिरवाप्यते ॥ ६.३६.५ ॥
Größer ist die Mühsal für jene, deren Geist am Unoffenbaren haftet; denn das unoffenbare Ziel wird von Verkörperten nur mit Leid erreicht.
6.36.6
ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराः ।
अनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते ॥ ६.३६.६ ॥
Jene aber, die alle Handlungen in mir niederlegen, mir ergeben, mich mit ungeteiltem Yoga meditierend verehren —
6.36.7
तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात् ।
भवामि न चिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम् ॥ ६.३६.७ ॥
O Sohn der Pṛthā, für jene, deren Geist auf mich gerichtet ist, werde ich ohne Verzug der Retter aus dem Ozean von Tod und Saṃsāra.
6.36.8
मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशय ।
निवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्वं न शंशकयः ॥ ६.३६.८ ॥
Richte deinen Geist allein auf mich, fixiere deinen Verstand in mir; dann wirst du in mir allein wohnen, daran ist kein Zweifel.
6.36.9
अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम् ।
अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाऽऽप्तुं धनंजय ॥ ६.३६.९ ॥
Wenn du deinen Geist nicht fest auf mich richten kannst, dann, o Dhanaṃjaya, verlange danach, mich durch den Yoga der Übung zu erlangen.
6.36.10
अभ्यासेऽप्यसमर्थोऽसि मत्कर्मपरमो भव ।
मदर्थमपि कर्माणि कुर्वन्सिद्धिमवाप्य्यसि ॥ ६.३६.१० ॥
Bist du auch in der Übung unfähig, so richte dich ganz auf das Handeln für mich; indem du Werke um meinetwillen vollbringst, wirst du Vollendung erlangen.
6.36.11
अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः ।
सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान् ॥ ६.३६.११ ॥
Bist du auch dazu unfähig, so renn in Vertrauen auf meinen Yoga und selbstbeherrscht den Früchten aller Handlungen ab.
6.36.12
श्रेयो हि ज्ञानमभ्यासाज्ज्ञानाद्ध्यानं विशिष्यते ।
ध्यानात्कर्मफलत्यागस्त्यागाच्छान्तिरनन्तरम् ॥ ६.३६.१२ ॥
Wissen ist besser als Übung; Meditation übertrifft das Wissen; der Verzicht auf die Früchte des Handelns ist besser als Meditation; aus dem Verzicht entsteht sogleich Frieden.
6.36.13
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च ।
निर्ममो निरहंकारः समदुःखसुखः क्षमी ॥ ६.३६.१३ ॥
Wer keinem Wesen feindlich gesinnt ist, freundlich und mitfühlend ist, frei von Besitzdenken und Ichsucht, im Leid wie in der Freude gleichmütig und duldsam,
6.36.14
संतुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्यो मे भक्तः स मे प्रियः ॥ ६.३६.१४ ॥
Der Yogin, der stets zufrieden, selbstbeherrscht und entschlossen ist, dessen Geist und Verstand mir hingegeben sind — dieser mein Verehrer ist mir lieb.
6.36.15
यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः ।
हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः ॥ ६.३६.१५ ॥
Wer die Welt nicht erregt und von der Welt nicht erregt wird, frei von Freude, Ungeduld, Furcht und Unruhe — der ist mir lieb.
6.36.16
अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः ।
सर्वारम्भपरित्यागी यो मद्भक्तः स मे प्रियः ॥ ६.३६.१६ ॥
Wer frei von Erwartung, rein, geschickt, gleichgültig und ohne Kummer ist und alle Unternehmungen aufgibt — dieser mein Verehrer ist mir lieb.
6.36.17
यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति ।
शुभाशुभपरित्यागी भक्तिमान्यः स मे प्रियः ॥ ६.३६.१७ ॥
Wer sich weder freut noch hasst, weder trauert noch begehrt, wer Gutes wie Böses hinter sich gelassen hat und voller Hingabe ist — der ist mir lieb.
6.36.18
समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः ।
शीतोष्णसुखदुःखेषु समः सङ्गविवर्जितः ॥ ६.३६.१८ ॥
Wer gegenüber Feind und Freund gleichmütig ist, ebenso bei Ehre und Schmach, gleichmütig bei Kälte und Hitze, Freude und Leid, und frei von Anhaftung ist,
6.36.19
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी संतुष्टो येन केन चित् ।
अनिकेतः स्थिरमतिर्भक्तिमान्मे प्रियो नरः ॥ ६.३६.१९ ॥
Wem Tadel und Lob gleich sind, wer schweigsam ist, mit allem zufrieden, ohne Behausung, von festem Sinn und mir ergeben, dieser Mensch ist mir lieb.
6.36.20
ये तु धर्मामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासते ।
श्रद्दधाना मत्परमा भक्तास्तेऽतीव मे प्रियाः ॥ ६.३६.२० ॥
Doch die, die diesen Nektar des Dharma so, wie er gelehrt wurde, mit Glauben ausüben, mich als das Höchste ansehen und meine Verehrer sind, die sind mir überaus lieb.