ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.150

1.150.1

पु॒रु त्वा॑ दा॒श्वान्वो॑चे अ॒रिर॑ग्ने॒ तव॑ स्वि॒दा ।
तो॒दस्ये॑व शर॒ण आ म॒हस्य॑ ॥

ಅಗ್ನಿಯೇ, ದಾನಶೀಲ ಉಪಾಸಕನಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಶತ್ರುವೂ ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತಾನೆ, ಅಂಕುಶದ ಕೆಳಗಿರುವಂತೆ, ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಶರಣಿನಲ್ಲಿ.

व्य॑नि॒नस्य॑ ध॒निनः॑ प्रहो॒षे चि॒दर॑रुषः ।
क॒दा च॒न प्र॒जिग॑तो॒ अदे॑वयोः ॥

ಶತ್ರು ಮತ್ತು ಧನವಂತನ ಆಕ್ರಮಣದಿಂದಲೂ, ಅಚಲನಾದ, ದೇವರನ್ನು ಸೇವಿಸದವರ ವಿರುದ್ಧವೂ, ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

स च॒न्द्रो वि॑प्र॒ मर्त्यो॑ म॒हो व्राध॑न्तमो दि॒वि ।
प्रप्रेत्ते॑ अग्ने व॒नुषः॑ स्याम ॥

ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನು, ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪೋಷಿಸುವವನು; ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಉಪಾಸಕರಾಗಿರೋಣ.