ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.172

1.172.1

चि॒त्रो वो॑ऽस्तु॒ याम॑श्चि॒त्र ऊ॒ती सु॑दानवः ।
मरु॑तो॒ अहि॑भानवः ॥

હે ઉદાર મરુતો, તમારી યાત્રા તેજસ્વી હો, તમારી રક્ષા પણ તેજસ્વી હો; સર્પ જેવી કાંતિથી ચમકતા મરુતો.

आ॒रे सा वः॑ सुदानवो॒ मरु॑त ऋञ्ज॒ती शरुः॑ ।
आ॒रे अश्मा॒ यमस्य॑थ ॥

હે ઉદાર મરુતો, તમારો તે કંપાવતો ભાલો દૂર છે; દૂરથી તમે ફેંકો છો તે પથ્થર (વજ્ર) તે છે.

तृ॒ण॒स्क॒न्दस्य॒ नु विशः॒ परि॑ वृङ्क्त सुदानवः ।
ऊ॒र्ध्वान्नः॑ कर्त जी॒वसे॑ ॥

હે ઉદાર મરુતો, તૃણસ્કંદના (શત્રુના) લોકોને હવે દૂર કરો; જીવન માટે અમને ઊંચા કરો.