ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.172

1.172.1

चि॒त्रो वो॑ऽस्तु॒ याम॑श्चि॒त्र ऊ॒ती सु॑दानवः ।
मरु॑तो॒ अहि॑भानवः ॥

ഉദാരരായ മരുത്തുകളേ, നിങ്ങളുടെ യാത്ര തേജസ്സുറ്റതാകട്ടെ; നിങ്ങളുടെ സംരക്ഷണവും തേജസ്സുറ്റതാകട്ടെ. സർപ്പദീപ്തിപോലെ തിളങ്ങുന്ന മരുത്തുകളേ.

आ॒रे सा वः॑ सुदानवो॒ मरु॑त ऋञ्ज॒ती शरुः॑ ।
आ॒रे अश्मा॒ यमस्य॑थ ॥

ഉദാരരായ മരുത്തുകളേ, വിറപ്പിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ആ കുന്തം ദൂരത്താണ്; ദൂരെനിന്ന് നിങ്ങൾ എറിയുന്ന ആ കല്ല് (വജ്രം) അതാണ്.

तृ॒ण॒स्क॒न्दस्य॒ नु विशः॒ परि॑ वृङ्क्त सुदानवः ।
ऊ॒र्ध्वान्नः॑ कर्त जी॒वसे॑ ॥

ഉദാരരായ മരുത്തുകളേ, തൃണസ്കന്ദന്റെ (ശത്രുവിന്റെ) ജനങ്ങളെ ഇപ്പോൾ അകറ്റൂ; ജീവിതത്തിനായി ഞങ്ങളെ ഉയർത്തൂ.