ऋग्वेद · सूक्त 1.172

1.172.1

चि॒त्रो वो॑ऽस्तु॒ याम॑श्चि॒त्र ऊ॒ती सु॑दानवः ।
मरु॑तो॒ अहि॑भानवः ॥

हे उदार मरुतांनो, तुमचा प्रवास तेजस्वी असो, तुमचे रक्षण देखील तेजस्वी असो; सर्पांसारख्या प्रभेने चमकणाऱ्या मरुतांनो.

आ॒रे सा वः॑ सुदानवो॒ मरु॑त ऋञ्ज॒ती शरुः॑ ।
आ॒रे अश्मा॒ यमस्य॑थ ॥

हे उदार मरुतांनो, तुमचा तो कंपविणारा भाला दूर आहे; दुरून तुम्ही फेकता तो दगड (वज्र) तोच आहे.

तृ॒ण॒स्क॒न्दस्य॒ नु विशः॒ परि॑ वृङ्क्त सुदानवः ।
ऊ॒र्ध्वान्नः॑ कर्त जी॒वसे॑ ॥

हे उदार मरुतांनो, तृणस्कंदाच्या (शत्रूच्या) लोकांना आता दूर करा; जीवनासाठी आम्हाला उंच करा.