ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.172

1.172.1

चि॒त्रो वो॑ऽस्तु॒ याम॑श्चि॒त्र ऊ॒ती सु॑दानवः ।
मरु॑तो॒ अहि॑भानवः ॥

ହେ ଉଦାର ମରୁତଗଣ, ଆପଣଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ, ଆପଣଙ୍କ ରକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ; ସର୍ପଦୀପ୍ତି ପରି ଝଲସୁଥିବା ମରୁତଗଣ।

आ॒रे सा वः॑ सुदानवो॒ मरु॑त ऋञ्ज॒ती शरुः॑ ।
आ॒रे अश्मा॒ यमस्य॑थ ॥

ହେ ଉଦାର ମରୁତଗଣ, ଆପଣଙ୍କ ସେ କମ୍ପାଉଥିବା ବର୍ଶା ଦୂରରେ ଅଛି; ଦୂରରୁ ଆପଣ ଯେଉଁ ପଥର ନିକ୍ଷେପ କରନ୍ତି, ତାହା ବଜ୍ର।

तृ॒ण॒स्क॒न्दस्य॒ नु विशः॒ परि॑ वृङ्क्त सुदानवः ।
ऊ॒र्ध्वान्नः॑ कर्त जी॒वसे॑ ॥

ହେ ଉଦାର ମରୁତଗଣ, ତୃଣସ୍କନ୍ଦଙ୍କ (ଶତ୍ରୁର) ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏବେ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ଜୀବନ ପାଇଁ ଆମକୁ ଉଚ୍ଚ କରନ୍ତୁ।