ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.55

9.55.1

यवं॑यवं नो॒ अन्ध॑सा पु॒ष्टम्पु॑ष्टं॒ परि॑ स्रव ।
सोम॒ विश्वा॑ च॒ सौभ॑गा ॥

ହେ ସୋମ, ମଧୁର ରସ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତି ଯବ ଦାନାପରି ପୁଷ୍ଟି ଓ ସମସ୍ତ ସୌଭାଗ୍ୟ ଆମ ଚାରିପାଖେ ପ୍ରବାହିତ କର।

इन्दो॒ यथा॒ तव॒ स्तवो॒ यथा॑ ते जा॒तमन्ध॑सः ।
नि ब॒र्हिषि॑ प्रि॒ये स॑दः ॥

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମ ସ୍ତୁତି ଯେପରି, ମଧୁର ରସରୁ ତୁମେ ଯେପରି ଜନ୍ମିଛ, ସେପରି ପ୍ରିୟ ଦର୍ଭ ଉପରେ ବସ।

उ॒त नो॑ गो॒विद॑श्व॒वित्पव॑स्व सो॒मान्ध॑सा ।
म॒क्षूत॑मेभि॒रह॑भिः ॥

ଆମକୁ ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦେଉଥିବା ହେ ସୋମ, ମଧୁର ରସ ସହିତ ଏହି ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।

यो जि॒नाति॒ न जीय॑ते॒ हन्ति॒ शत्रु॑म॒भीत्य॑ ।
स प॑वस्व सहस्रजित् ॥

ଯେ ଜିତେ, ପରାଜିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ସମ୍ମୁଖେ ଆସି ଶତ୍ରୁକୁ ହନନ କରେ, ସେହି ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ହେ ସହସ୍ରଜିତ୍।