ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 20.110

20.110.1

इन्द्राय मदूने सुतं परि ष्टोभन्तु नो गिरः ।
अर्कमर्चन्तु कारवः ॥ २०.११०.१ ॥

ಸಂತೋಷಕರ ಸೋಮವನ್ನು ಹಿಂಡಿದ ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಹೊಗಳಲಿ; ಕವಿಗಳು ಗಾನದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಲಿ.

यस्मिन् विश्वा अधि श्रियो रणन्ति सप्त संसदः ।
इन्द्रं सुते हवामहे ॥ २०.११०.२ ॥

ಯಾರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪತ್ತುಗಳೂ, ಏಳು ಸಭೆಗಳೂ ನೆಲೆಸುತ್ತವೆಯೋ, ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸೋಮ ಹಿಂಡುವಾಗ ನಾವು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.

त्रिकद्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत ।
तमिद्वर्धन्तु नो गिरः ॥ २०.११०.३ ॥

ಮೂರು ಕದ್ರುಗಳಲ್ಲಿ ಚೇತನ ನೀಡುವವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು; ಅವನನ್ನೇ ನಮ್ಮ ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ಬೆಳೆಸಲಿ.