அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.110

20.110.1

इन्द्राय मदूने सुतं परि ष्टोभन्तु नो गिरः ।
अर्कमर्चन्तु कारवः ॥ २०.११०.१ ॥

மகிழ்ச்சியூட்டும் சோமம் பிழியப்பட்ட இந்திரனுக்காக, எங்கள் துதிப்பாடல்கள் அவனைச் சுற்றிப் புகழட்டும்; கவிஞர்கள் பாடலால் அவனை வழிபடட்டும்.

यस्मिन् विश्वा अधि श्रियो रणन्ति सप्त संसदः ।
इन्द्रं सुते हवामहे ॥ २०.११०.२ ॥

எவனிடத்தில் எல்லா செல்வங்களும், ஏழு சபைகளும் நிலைபெறுகின்றனவோ, அந்த இந்திரனை சோமம் பிழியப்படும்போது நாம் அழைக்கிறோம்.

त्रिकद्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत ।
तमिद्वर्धन्तु नो गिरः ॥ २०.११०.३ ॥

மூன்று கத்ருக்களில் உணர்வூட்டுபவனை தேவர்கள் யாகத்தில் பரப்பினர்; அவனையே எங்கள் துதிப்பாடல்கள் வளர்க்கட்டும்.