अथर्ववेद · सूक्त 20.110

20.110.1

इन्द्राय मदूने सुतं परि ष्टोभन्तु नो गिरः ।
अर्कमर्चन्तु कारवः ॥ २०.११०.१ ॥

आनंददायक सोम पिळलेल्या इंद्रासाठी आमची स्तुतिगीते त्याचे सर्वत्र गुणगान करोत; कवींनी गीताने त्याची पूजा करावी.

यस्मिन् विश्वा अधि श्रियो रणन्ति सप्त संसदः ।
इन्द्रं सुते हवामहे ॥ २०.११०.२ ॥

ज्याच्यामध्ये सर्व संपत्ती आणि सात सभा विसावतात, त्या इंद्राला सोम पिळताना आम्ही आवाहन करतो.

त्रिकद्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत ।
तमिद्वर्धन्तु नो गिरः ॥ २०.११०.३ ॥

तीन कद्रूंमध्ये चेतना देणाऱ्याला देवांनी यज्ञात विस्तारले; त्यालाच आमची स्तुतिगीते वाढवोत.