ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 20.119

20.119.1

अस्तावि मन्म पूर्व्यं ब्रह्मेन्द्राय वोचत ।
पूर्वीर्ऋतस्य बृहतीरनूषत स्तोतुर्मेघा असृक्षत ॥ २०.११९.१ ॥

ಈ ಪುರಾತನ ಸ್ತುತಿ ಹಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಿರಿ. ಋತದ ಅನೇಕ ಮಹತ್ತಾದ ಋಕ್ಕುಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದವು; ಸ್ತೋತೃವಿನ ಮೇಧೆಗಳು ಹರಿದವು.

तुरण्यवो मधुमन्तं घृतश्चुतं विप्रासो अर्कमानृचुः ।
अस्मे रयिः पप्रथे वृष्ण्यं शवोऽस्मे सुवानास इन्दवः ॥ २०.११९.२ ॥

ಉತ್ಸಾಹಿ ವಿಪ್ರರು ಜೇನಿನಂತೆ ಸಿಹಿಯಾದ, ತುಪ್ಪ ಸುರಿಸುವ ಅರ್ಕವನ್ನು ಹಾಡಿದರು. ನಮಗೆ ಸಂಪತ್ತು ಹರಡಿತು, ನಮಗೆ ವೃಷ್ಣ್ಯ ಬಲ; ನಮಗೆ ಹಿಂಡಿದ ಸೋಮಬಿಂದುಗಳು.