અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.42

20.42.1

वाचमष्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतस्पृशम् ।
इन्द्रात्परि तन्वं ममे ॥ २०.४२.१ ॥

ઇન્દ્રમાંથી હું આઠ પદોવાળી, નવ તાંતણે વણાયેલી, ઋતને સ્પર્શતી વાણીને મારા શરીરની આસપાસ રચું છું.

अनु त्वा रोदसी उभे क्रक्षमाणमकृपेताम् ।
इन्द्र यद्दस्युहाभवः ॥ २०.४२.२ ॥

હે ઇન્દ્ર, જ્યારે તું દસ્યુહંતા થયો, ત્યારે ગર્જતા તારી પાછળ બંને લોક કંપી ઉઠ્યા.

उत्तिष्ठन्न् ओजसा सह पीत्वी शिप्रे अवेपयः ।
सोममिन्द्र चमू सुतम् ॥ २०.४२.३ ॥

હે ઇન્દ્ર, ઊઠીને, બળ સાથે પીને તેં તારા જડબાં કંપાવ્યાં; બે પાત્રોમાં નિચોવેલો સોમ.