ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 20.42

20.42.1

वाचमष्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतस्पृशम् ।
इन्द्रात्परि तन्वं ममे ॥ २०.४२.१ ॥

ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਮੈਂ ਅੱਠ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਨੌਂ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬੁਣੀ, ਰਤ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੁਆਲੇ ਘੜਦਾ ਹਾਂ।

अनु त्वा रोदसी उभे क्रक्षमाणमकृपेताम् ।
इन्द्र यद्दस्युहाभवः ॥ २०.४२.२ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਦਸਯੂਆਂ ਦਾ ਹੰਤਾ ਬਣਿਆ, ਤਦ ਗਰਜਦੇ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ ਕੰਬ ਉੱਠੇ।

उत्तिष्ठन्न् ओजसा सह पीत्वी शिप्रे अवेपयः ।
सोममिन्द्र चमू सुतम् ॥ २०.४२.३ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉੱਠ ਕੇ, ਬਲ ਨਾਲ ਪੀ ਕੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਜਬੜੇ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤੇ; ਦੋ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ।