ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.42

20.42.1

वाचमष्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतस्पृशम् ।
इन्द्रात्परि तन्वं ममे ॥ २०.४२.१ ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ଆଠ ପାଦର, ନଅ ସୂତାରେ ବୁଣାଯାଇଥିବା, ଋତକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ବାଣୀକୁ ମୋ ଶରୀର ଚାରିପାଖରେ ଗଢ଼ୁଛି।

अनु त्वा रोदसी उभे क्रक्षमाणमकृपेताम् ।
इन्द्र यद्दस्युहाभवः ॥ २०.४२.२ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦସ୍ୟୁହନ୍ତା ହେଲ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ତୁମ ପଛରେ ଦୁଇ ଲୋକ କମ୍ପିଗଲେ।

उत्तिष्ठन्न् ओजसा सह पीत्वी शिप्रे अवेपयः ।
सोममिन्द्र चमू सुतम् ॥ २०.४२.३ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉଠି, ବଳ ସହିତ ପାନ କରି ତୁମେ ତୁମ ଜହ୍ନ କମ୍ପାଇଲ; ଦୁଇ ପାତ୍ରରେ ନିଚୋଡ଼ା ସୋମ।