ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 20.42

20.42.1

वाचमष्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतस्पृशम् ।
इन्द्रात्परि तन्वं ममे ॥ २०.४२.१ ॥

ಇಂದ್ರನಿಂದ ನಾನು ಎಂಟು ಪದಗಳ, ಒಂಬತ್ತು ಎಳೆಗಳಿಂದ ನೇಯಲ್ಪಟ್ಟ, ಋತವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ವಾಣಿಯನ್ನು ನನ್ನ ದೇಹದ ಸುತ್ತ ರೂಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

अनु त्वा रोदसी उभे क्रक्षमाणमकृपेताम् ।
इन्द्र यद्दस्युहाभवः ॥ २०.४२.२ ॥

ಇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನಾದಾಗ, ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳು ನಡುಗಿದವು.

उत्तिष्ठन्न् ओजसा सह पीत्वी शिप्रे अवेपयः ।
सोममिन्द्र चमू सुतम् ॥ २०.४२.३ ॥

ಇಂದ್ರನೇ, ಎದ್ದು, ಬಲದಿಂದ ಕುಡಿದು ನಿನ್ನ ದವಡೆಗಳನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದೆ; ಎರಡು ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಡಿದ ಸೋಮವನ್ನು.