अथर्ववेद · सूक्त 6.109

6.109.1

पिप्पली क्षिप्तभेषज्युतातिविद्धभेषजी ।
तां देवाः समकल्पयन्न् इयं जीवितवा अलम् ॥ ६.१०९.१ ॥

पिप्पली क्षिप्ताचे आणि विद्धाचे औषध आहे. देवांनी तिला सिद्ध केले; ती जीवन देण्यास पुरेशी आहे.

पिप्पल्यः समवदन्तायतीर्जननादधि ।
यं जीवमश्नवामहै न स रिष्याति पूरुषः ॥ ६.१०९.२ ॥

पिप्पलींनी एकमेकांस सांगितले: जन्मापासून ज्या जीवनास आम्ही प्राप्त करतो, त्याने तो पुरुष नष्ट होणार नाही.

असुरास्त्वा न्यखनन् देवास्त्वोदवपन् पुनः ।
वातीकृतस्य भेषजीमथो क्षिप्तस्य भेषजीम् ॥ ६.१०९.३ ॥

असुरांनी तुला पुरले; देवांनी तुला पुन्हा पेरून वर काढले. वातग्रस्ताचे आणि क्षिप्ताचे औषधही तूच आहेस.