અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.142

6.142.1

उच्छ्रयस्व बहुर्भव स्वेन महसा यव ।
मृणीहि विश्वा पात्राणि मा त्वा दिव्याशनिर्वधीत् ॥ ६.१४२.१ ॥

હે જવ, તારા પોતાના બળથી ઊંચો થા, ભરપૂર થા. બધા પાત્રોને પીસી નાખ; દિવ્ય વજ્ર તને ન મારે.

आशृण्वन्तं यवं देवं यत्र त्वाच्छावदामसि ।
तदुच्छ्रयस्व द्यौरिव समुद्र इवैध्यक्षितः ॥ ६.१४२.२ ॥

હે જવ, તું સાંભળનાર દેવ છે; જ્યાં અમે તને બોલાવીએ. તેથી ઊંચો થા; આકાશ અને સમુદ્ર જેવો અક્ષય થા.

अक्षितास्त उपसदोऽक्षिताः सन्तु राशयः ।
पृणन्तो अक्षिताः सन्त्वत्तारः सन्त्वक्षिताः ॥ ६.१४२.३ ॥

તારાં આસનો અક્ષય થાઓ, ઢગલાઓ પણ અક્ષય થાઓ. ભરનારા અક્ષય થાઓ, ખાનારા પણ અક્ષય થાઓ.