ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.142

6.142.1

उच्छ्रयस्व बहुर्भव स्वेन महसा यव ।
मृणीहि विश्वा पात्राणि मा त्वा दिव्याशनिर्वधीत् ॥ ६.१४२.१ ॥

ಓ ಯವವೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಬಲದಿಂದ ಮೇಲೇಳು, ಹೆಚ್ಚಾಗು. ಎಲ್ಲಾ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಅರೆ; ದಿವ್ಯ ವಜ್ರ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯದಿರಲಿ.

आशृण्वन्तं यवं देवं यत्र त्वाच्छावदामसि ।
तदुच्छ्रयस्व द्यौरिव समुद्र इवैध्यक्षितः ॥ ६.१४२.२ ॥

ಓ ಯವವೇ, ನೀನು ಕೇಳುವ ದೇವನು; ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಕರೆಯುವಲ್ಲಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೇಲೇಳು; ಆಕಾಶದಂತೆ, ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಅಕ್ಷಯನಾಗು.

अक्षितास्त उपसदोऽक्षिताः सन्तु राशयः ।
पृणन्तो अक्षिताः सन्त्वत्तारः सन्त्वक्षिताः ॥ ६.१४२.३ ॥

ನಿನ್ನ ಆಸನಗಳು ಅಕ್ಷಯವಾಗಲಿ, ರಾಶಿಗಳೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗಲಿ. ತುಂಬುವವರು ಅಕ್ಷಯರಾಗಲಿ, ತಿನ್ನುವವರೂ ಅಕ್ಷಯರಾಗಲಿ.