ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.142

6.142.1

उच्छ्रयस्व बहुर्भव स्वेन महसा यव ।
मृणीहि विश्वा पात्राणि मा त्वा दिव्याशनिर्वधीत् ॥ ६.१४२.१ ॥

ହେ ଯବ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଉଠ, ବହୁ ହୁଅ। ସମସ୍ତ ପାତ୍ର ପେଷି ଦିଅ; ଦିବ୍ୟ ବଜ୍ର ତୁମକୁ ଆଘାତ ନ କରୁ।

आशृण्वन्तं यवं देवं यत्र त्वाच्छावदामसि ।
तदुच्छ्रयस्व द्यौरिव समुद्र इवैध्यक्षितः ॥ ६.१४२.२ ॥

ହେ ଯବ, ତୁମେ ଶୁଣୁଥିବା ଦେବତା; ଯେଉଁଠି ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁ। ତେଣୁ ଉଠ; ଆକାଶ ଓ ସମୁଦ୍ର ପରି ଅକ୍ଷୟ ହୁଅ।

अक्षितास्त उपसदोऽक्षिताः सन्तु राशयः ।
पृणन्तो अक्षिताः सन्त्वत्तारः सन्त्वक्षिताः ॥ ६.१४२.३ ॥

ତୁମ ଆସନଗୁଡ଼ିକ ଅକ୍ଷୟ ହେଉ, ରାଶିଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଅକ୍ଷୟ ହେଉ। ପୂରଣକାରୀମାନେ ଅକ୍ଷୟ ହେଉ, ଭୋଜନକାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅକ୍ଷୟ ହେଉ।