અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.36

6.36.1

ऋतावानं वैश्वानरमृतस्य ज्योतिषस्पतिम् ।
अजस्रं घर्ममीमहे ॥ ६.३६.१ ॥

ઋતવાન, સર્વમાનવહિતકારી વૈશ્વાનરને, ઋતજ્યોતિના સ્વામીને, અજસ્ર ઘર્મ (યજ્ઞતાપ) માટે અમે પ્રાર્થીએ છીએ.

स विश्वा प्रति चाकॢप ऋतूंरुत्सृजते वशी ।
यज्ञस्य वय उत्तिरन् ॥ ६.३६.२ ॥

તે સર્વ ઋતુઓને ક્રમશઃ ગોઠવે છે; વશી થઈને તેમને છોડે છે; યજ્ઞનો તાર વણતાં.

अग्निः परेषु धामसु कामो भूतस्य भव्यस्य ।
सम्रादेको वि राजति ॥ ६.३६.३ ॥

અગ્નિ દૂરના ધામોમાં, ભૂત અને ભવ્યની કામના છે; એકલો સમ્રાટ થઈને તે પ્રકાશે છે અને શાસન કરે છે.