అథర్వవేదం · సూక్తం 6.36

6.36.1

ऋतावानं वैश्वानरमृतस्य ज्योतिषस्पतिम् ।
अजस्रं घर्ममीमहे ॥ ६.३६.१ ॥

ఋతముతో కూడిన, అందరికీ చెందిన వైశ్వానరుణ్ణి, ఋతజ్యోతికి ప్రభువైనవానిని, నిరంతర ఘర్మము (యజ్ఞతాపము) కోసం ప్రార్థిస్తున్నాము.

स विश्वा प्रति चाकॢप ऋतूंरुत्सृजते वशी ।
यज्ञस्य वय उत्तिरन् ॥ ६.३६.२ ॥

ఆయన అన్ని ఋతువులను క్రమంగా అమర్చుతాడు; వశీయై వాటిని విడిచిపెడతాడు; యజ్ఞపు దారాన్ని విస్తరిస్తూ.

अग्निः परेषु धामसु कामो भूतस्य भव्यस्य ।
सम्रादेको वि राजति ॥ ६.३६.३ ॥

అగ్ని దూరమైన ధామాలలో, భూతానికీ భవ్యానికీ కామ్యుడు; ఏకైక సమ్రాట్‌గా ఆయన ప్రకాశించి పాలిస్తాడు.