ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.36

6.36.1

ऋतावानं वैश्वानरमृतस्य ज्योतिषस्पतिम् ।
अजस्रं घर्ममीमहे ॥ ६.३६.१ ॥

ಋತವನ್ನು ಹೊಂದಿದ, ಎಲ್ಲರ ಹಿತನಾದ ವೈಶ್ವಾನರನನ್ನು, ಋತಜ್ಯೋತಿಯ ಪ್ರಭುವನ್ನು, ಅಜಸ್ರ ಘರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ.

स विश्वा प्रति चाकॢप ऋतूंरुत्सृजते वशी ।
यज्ञस्य वय उत्तिरन् ॥ ६.३६.२ ॥

ಅವನು ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ವಶೀ ಆಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಯಜ್ಞದ ಎಳೆಯನ್ನು ನೇಯುತ್ತಾ.

अग्निः परेषु धामसु कामो भूतस्य भव्यस्य ।
सम्रादेको वि राजति ॥ ६.३६.३ ॥

ಅಗ್ನಿಯು ದೂರದ ಧಾಮಗಳಲ್ಲಿ, ಭೂತ ಮತ್ತು ಭವ್ಯದ ಆಸೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಏಕೈಕ ಸಾಮ್ರಾಟನಾಗಿ ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ಆಳುತ್ತಾನೆ.