અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.69

6.69.1

गिरावरगराटेषु हिरन्ये गोषु यद्यशः ।
सुरायां सिच्यमानायां कीलाले मधु तन् मयि ॥ ६.६९.१ ॥

પર્વત પર, ખડકો અને ખીણોમાં, સોનામાં, ગાયોમાં જે યશ છે, સુરા રેડાતી વખતે કીલાલમાં જે મધુ છે, તે મારામાં હો.

अश्विना सारघेण मा मधुनाङ्क्तं शुभस्पती ।
यथा भर्गस्वतीं वाचमावदानि जनामनु ॥ ६.६९.२ ॥

હે શુભના સ્વામી અશ્વિનો, સારઘ અને મધથી મને અભિષિક્ત કરો; જેથી હું લોકો સાથે તેજસ્વી વાણી બોલું.

मयि वर्चो अथो यशोऽथो यज्ञस्य यत्पयः ।
तन् मयि प्रजापतिर्दिवि द्यामिव दृंहतु ॥ ६.६९.३ ॥

મારામાં તેજ, યશ અને યજ્ઞનું જે પયઃ છે, તે મારામાં હો; પ્રજાપતિ તેને મારામાં આકાશમાં દ્યુલોકની જેમ દૃઢ કરે.