అథర్వవేదం · సూక్తం 6.69

6.69.1

गिरावरगराटेषु हिरन्ये गोषु यद्यशः ।
सुरायां सिच्यमानायां कीलाले मधु तन् मयि ॥ ६.६९.१ ॥

పర్వతంపై, రాళ్లలో, గుట్టలలో, బంగారంలో, ఆవుల్లో ఉన్న యశస్సు, సురను పోసినప్పుడు కీలాలంలో ఉన్న మధువు, అది నాలో ఉండుగాక.

अश्विना सारघेण मा मधुनाङ्क्तं शुभस्पती ।
यथा भर्गस्वतीं वाचमावदानि जनामनु ॥ ६.६९.२ ॥

శుభానికి అధిపతులైన అశ్వినులారా, సారఘంతో, తేనెతో నన్ను అభిషేకించండి; నేను ప్రజలతో తేజోవంతమైన వాక్కు పలకగలగాలి.

मयि वर्चो अथो यशोऽथो यज्ञस्य यत्पयः ।
तन् मयि प्रजापतिर्दिवि द्यामिव दृंहतु ॥ ६.६९.३ ॥

నాలో తేజస్సు, యశస్సు, యజ్ఞం యొక్క పయస్సు ఉండుగాక; ప్రజాపతి అది నాలో ఆకాశంలో ద్యులోకాన్ని వలె దృఢంగా నిలబెట్టుగాక.