ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.69

6.69.1

गिरावरगराटेषु हिरन्ये गोषु यद्यशः ।
सुरायां सिच्यमानायां कीलाले मधु तन् मयि ॥ ६.६९.१ ॥

ପର୍ବତ, ପଥର ଓ ଖାଡ଼ିରେ, ସୁନାରେ, ଗାଈଗୁଡ଼ିକରେ ଯେଉଁ ଯଶ ଅଛି, ସୁରା ଢଳାଗଲେ କୀଲାଲରେ ଯେଉଁ ମଧୁ ଅଛି, ତାହା ମୋ ଭିତରେ ରହୁ।

अश्विना सारघेण मा मधुनाङ्क्तं शुभस्पती ।
यथा भर्गस्वतीं वाचमावदानि जनामनु ॥ ६.६९.२ ॥

ହେ ଶୁଭର ପ୍ରଭୁ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସାରଘ ଓ ମଧୁରେ ମୋତେ ଅଭିଷିକ୍ତ କର; ଯେପରି ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତେଜସ୍ୱୀ ବାଣୀ କହିପାରିବି।

मयि वर्चो अथो यशोऽथो यज्ञस्य यत्पयः ।
तन् मयि प्रजापतिर्दिवि द्यामिव दृंहतु ॥ ६.६९.३ ॥

ମୋ ଭିତରେ ତେଜ, ଯଶ ଓ ଯଜ୍ଞର ଯେଉଁ ପୟଃ ଅଛି, ତାହା ମୋ ଭିତରେ ରହୁ; ପ୍ରଜାପତି ତାହାକୁ ମୋ ଭିତରେ ଆକାଶରେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ପରି ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ।