അഥർവവേദം · സൂക്തം 6.69

6.69.1

गिरावरगराटेषु हिरन्ये गोषु यद्यशः ।
सुरायां सिच्यमानायां कीलाले मधु तन् मयि ॥ ६.६९.१ ॥

മലയിലും പാറകളിലും കുഴികളിലും, സ്വർണ്ണത്തിലും, പശുക്കളിലും ഉള്ള യശസ്സ്, സുര ഒഴിക്കപ്പെടുമ്പോൾ കീലാലത്തിലുള്ള മധു, അത് എന്നിൽ ഇരിക്കട്ടെ.

अश्विना सारघेण मा मधुनाङ्क्तं शुभस्पती ।
यथा भर्गस्वतीं वाचमावदानि जनामनु ॥ ६.६९.२ ॥

ശുഭത്തിന്റെ നാഥന്മാരായ അശ്വിനികളേ, സാരഘത്തോടും തേനോടും കൂടി എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യൂ; ഞാൻ ജനങ്ങളോട് തേജസ്വിയായ വാക്ക് പറയട്ടെ.

मयि वर्चो अथो यशोऽथो यज्ञस्य यत्पयः ।
तन् मयि प्रजापतिर्दिवि द्यामिव दृंहतु ॥ ६.६९.३ ॥

എന്നിൽ തേജസ്സും യശസ്സും യജ്ഞത്തിന്റെ പയസ്സും ഉണ്ടാകട്ടെ; പ്രജാപതി അത് എന്നിൽ ആകാശത്ത് ദ്യുലോകത്തെ എന്നപോലെ ഉറപ്പിക്കട്ടെ.