Mahābhārata · Adhyāya 13.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.171.1
सर्वेषामुपवासानां यच्छ्रेयः सुमहत्फलम् ।
यच्चाप्यसंशयं लोके तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि ॥ १३.१७१.१ ॥
De todos los ayunos, dime cuál es el bien supremo de mayor fruto, y cuál en el mundo es sin duda el mejor.
13.171.2
शृणु राजन्यथा गीतं स्वयमेव स्वयंभुवा ।
यत्कृत्वा निर्वृतो भूयात्पुरुषो नात्र संशयः ॥ १३.१७१.२ ॥
Escucha, oh rey, como el Autoexistente mismo lo proclamó: haciendo esto el hombre alcanza sin duda la paz; de ello no hay duda.
13.171.3
द्वादश्यां मार्गशीर्षे तु अहोरात्रेण केशवम् ।
अर्च्याश्वमेधं प्राप्नोति दुष्कृतं चास्य नश्यति ॥ १३.१७१.३ ॥
En el duodécimo día del mes Mārgaśīrṣa, quien adora a Keśava durante un día y una noche obtiene el fruto del sacrificio del caballo, y su mal acto es destruido.
13.171.4
तथैव पौषमासे तु पूज्यो नारायणेति च ।
वाजपेयमवाप्नोति सिद्धिं च परमां व्रजेत् ॥ १३.१७१.४ ॥
Igualmente, en el mes de Pauṣa, quien adora con el nombre de 'Nārāyaṇa' obtiene el sacrificio Vājapeya y alcanza la suprema perfección.
13.171.5
अहोरात्रेण द्वादश्यां माघमासे तु माघवम् ।
राजसूयमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत् ॥ १३.१७१.५ ॥
En el duodécimo día del mes Māgha, quien adora a Mādhava durante un día y una noche obtiene el sacrificio Rājasūya y eleva a su linaje.
13.171.6
तथैव फाल्गुने मासि गोविन्देति च पूजयन् ।
अतिरात्रमवाप्नोति सोमलोकं च गच्छति ॥ १३.१७१.६ ॥
Igualmente, en el mes de Phālguna, quien adora con el nombre de 'Govinda' obtiene el sacrificio Atirātra y va al mundo de Soma.
13.171.7
अहोरात्रेण द्वादश्यां चैत्रे विष्णुरिति स्मरन् ।
पौण्डरीकमवाप्नोति देवलोकं च गच्छति ॥ १३.१७१.७ ॥
En el duodécimo día del mes de Caitra, recordando a Viṣṇu día y noche, se obtiene la recompensa de Puṇḍarīka y se va al mundo de los dioses.
13.171.8
वैशाखमासे द्वादश्यां पूजयन्मधुसूदनम् ।
अग्निष्टोममवाप्नोति सोमलोकं च गच्छति ॥ १३.१७१.८ ॥
En el duodécimo día del mes de Vaiśākha, adorando a Madhusūdana, se obtiene el fruto del sacrificio Agniṣṭoma y se va al mundo de la luna.
13.171.9
अहोरात्रेण द्वादश्यां ज्येष्ठे मासि त्रिविक्रमम् ।
गवां मेधमवाप्नोति अप्सरोभिश्च मोदते ॥ १३.१७१.९ ॥
En el duodécimo día del mes de Jyeṣṭha, adorando a Trivikrama día y noche, se obtiene la recompensa del sacrificio de la vaca y se regocija con las apsarases.
13.171.10
आषाढे मासि द्वादश्यां वामनेति च पूजयन् ।
नरमेधमवाप्नोति पुण्यं च लभते महत् ॥ १३.१७१.१० ॥
En el duodécimo día del mes de Āṣāḍha, adorando a Vāmana, se obtiene el fruto del sacrificio humano y se gana gran mérito.
13.171.11
अहोरात्रेण द्वादश्यां श्रावणे मासि श्रीधरम् ।
पञ्चयज्ञानवाप्नोति विमानस्थश्च मोदते ॥ १३.१७१.११ ॥
En el duodécimo día del mes de Śrāvaṇa, adorando a Śrīdhara día y noche, se obtiene el fruto de los cinco grandes sacrificios y se regocija sentado en un carro celestial.
13.171.12
तथा भाद्रपदे मासि हृषीकेशेति पूजयन् ।
सौत्रामणिमवाप्नोति पूतात्मा भवते च हि ॥ १३.१७१.१२ ॥
Asimismo, adorando a Hṛṣīkeśa en el mes de Bhādrapada, se obtiene el fruto del sacrificio Sautrāmaṇī y el alma se purifica.
13.171.13
द्वादश्यामाश्विने मासि पद्मनाभेति चार्चयन् ।
गोसहस्रफलं पुण्यं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ॥ १३.१७१.१३ ॥
Quien adora en el duodécimo día del mes de Āśvina, invocando a Padmanābha, obtiene el mérito de mil vacas; no hay duda de ello.
13.171.14
द्वादश्यां कार्तिके मासि पूज्यो दामोदरेति च ।
गवां यज्ञमवाप्नोति पुमान्स्त्री वा न संशयः ॥ १३.१७१.१४ ॥
En el duodécimo día del mes de Kārtika debe adorarse invocando a Dāmodara; hombre o mujer, obtiene el fruto de un sacrificio de vacas; no hay duda.
13.171.15
अर्चयेत्पुण्डरीकाक्षमेवं संवत्सरं तु यः ।
जातिस्मरत्वं प्राप्नोति विन्द्याद्बहु सुवर्णकम् ॥ १३.१७१.१५ ॥
Quien adora así al de ojos de loto durante un año obtiene el recuerdo de vidas anteriores; debe saberse que también gana mucho oro.
13.171.16
अहन्यहनि तद्भावमुपेन्द्रं योऽधिगच्छति ।
समाप्ते भोजयेद्विप्रानथवा दापयेद्धृतम् ॥ १३.१७१.१६ ॥
Quien día tras día se acerca a Upendra con esa devoción debe, al concluir la observancia, alimentar a los brāhmanes o hacer que se done mantequilla clarificada.
13.171.17
अतः परं नोपवासो भवतीति विनिश्चयः ।
उवाच भगवान्विष्णुः स्वयमेव पुरातनम् ॥ १३.१७१.१७ ॥
Después de esto no hay ayuno; esta es la conclusión firme. En tiempos antiguos, el Señor Viṣṇu mismo lo declaró.