Mahābhārata · Adhyāya 13.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.171.1
सर्वेषामुपवासानां यच्छ्रेयः सुमहत्फलम् ।
यच्चाप्यसंशयं लोके तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि ॥ १३.१७१.१ ॥
Entre todos os jejuns, diz-me qual é o bem supremo, de maior fruto, e qual no mundo é sem dúvida o melhor.
13.171.2
शृणु राजन्यथा गीतं स्वयमेव स्वयंभुवा ।
यत्कृत्वा निर्वृतो भूयात्पुरुषो नात्र संशयः ॥ १३.१७१.२ ॥
Escuta, ó rei, como o Autoexistente mesmo o proclamou: ao fazê-lo, o homem alcança sem dúvida a paz; disso não há dúvida.
13.171.3
द्वादश्यां मार्गशीर्षे तु अहोरात्रेण केशवम् ।
अर्च्याश्वमेधं प्राप्नोति दुष्कृतं चास्य नश्यति ॥ १३.१७१.३ ॥
No décimo segundo dia do mês Mārgaśīrṣa, quem adora Keśava durante um dia e uma noite obtém o fruto do sacrifício do cavalo, e seu mau ato é destruído.
13.171.4
तथैव पौषमासे तु पूज्यो नारायणेति च ।
वाजपेयमवाप्नोति सिद्धिं च परमां व्रजेत् ॥ १३.१७१.४ ॥
Igualmente, no mês de Pauṣa, quem adora pelo nome de 'Nārāyaṇa' obtém o sacrifício Vājapeya e alcança a suprema perfeição.
13.171.5
अहोरात्रेण द्वादश्यां माघमासे तु माघवम् ।
राजसूयमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत् ॥ १३.१७१.५ ॥
No décimo segundo dia do mês Māgha, quem adora Mādhava durante um dia e uma noite obtém o sacrifício Rājasūya e eleva a sua linhagem.
13.171.6
तथैव फाल्गुने मासि गोविन्देति च पूजयन् ।
अतिरात्रमवाप्नोति सोमलोकं च गच्छति ॥ १३.१७१.६ ॥
Igualmente, no mês de Phālguna, quem adora pelo nome de 'Govinda' obtém o sacrifício Atirātra e vai ao mundo de Soma.
13.171.7
अहोरात्रेण द्वादश्यां चैत्रे विष्णुरिति स्मरन् ।
पौण्डरीकमवाप्नोति देवलोकं च गच्छति ॥ १३.१७१.७ ॥
No duodécimo dia do mês de Caitra, lembrando Viṣṇu dia e noite, obtém-se a recompensa de Puṇḍarīka e vai-se ao mundo dos deuses.
13.171.8
वैशाखमासे द्वादश्यां पूजयन्मधुसूदनम् ।
अग्निष्टोममवाप्नोति सोमलोकं च गच्छति ॥ १३.१७१.८ ॥
No duodécimo dia do mês de Vaiśākha, adorando Madhusūdana, obtém-se o fruto do sacrifício Agniṣṭoma e vai-se ao mundo da lua.
13.171.9
अहोरात्रेण द्वादश्यां ज्येष्ठे मासि त्रिविक्रमम् ।
गवां मेधमवाप्नोति अप्सरोभिश्च मोदते ॥ १३.१७१.९ ॥
No duodécimo dia do mês de Jyeṣṭha, adorando Trivikrama dia e noite, obtém-se a recompensa do sacrifício da vaca e alegra-se com as apsaras.
13.171.10
आषाढे मासि द्वादश्यां वामनेति च पूजयन् ।
नरमेधमवाप्नोति पुण्यं च लभते महत् ॥ १३.१७१.१० ॥
No duodécimo dia do mês de Āṣāḍha, adorando Vāmana, obtém-se o fruto do sacrifício humano e ganha-se grande mérito.
13.171.11
अहोरात्रेण द्वादश्यां श्रावणे मासि श्रीधरम् ।
पञ्चयज्ञानवाप्नोति विमानस्थश्च मोदते ॥ १३.१७१.११ ॥
No duodécimo dia do mês de Śrāvaṇa, adorando Śrīdhara dia e noite, obtém-se o fruto dos cinco grandes sacrifícios e alegra-se sentado num carro celeste.
13.171.12
तथा भाद्रपदे मासि हृषीकेशेति पूजयन् ।
सौत्रामणिमवाप्नोति पूतात्मा भवते च हि ॥ १३.१७१.१२ ॥
Igualmente, adorando Hṛṣīkeśa no mês de Bhādrapada, obtém-se o fruto do sacrifício Sautrāmaṇī e a alma se purifica.
13.171.13
द्वादश्यामाश्विने मासि पद्मनाभेति चार्चयन् ।
गोसहस्रफलं पुण्यं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ॥ १३.१७१.१३ ॥
Quem adora no décimo segundo dia do mês de Āśvina, invocando Padmanābha, obtém o mérito de mil vacas; não há dúvida disso.
13.171.14
द्वादश्यां कार्तिके मासि पूज्यो दामोदरेति च ।
गवां यज्ञमवाप्नोति पुमान्स्त्री वा न संशयः ॥ १३.१७१.१४ ॥
No décimo segundo dia do mês de Kārtika deve-se adorar invocando Dāmodara; homem ou mulher obtém o fruto de um sacrifício de vacas; não há dúvida.
13.171.15
अर्चयेत्पुण्डरीकाक्षमेवं संवत्सरं तु यः ।
जातिस्मरत्वं प्राप्नोति विन्द्याद्बहु सुवर्णकम् ॥ १३.१७१.१५ ॥
Quem adora assim o de olhos de lótus durante um ano obtém a lembrança de vidas anteriores; deve-se saber que ganha também muito ouro.
13.171.16
अहन्यहनि तद्भावमुपेन्द्रं योऽधिगच्छति ।
समाप्ते भोजयेद्विप्रानथवा दापयेद्धृतम् ॥ १३.१७१.१६ ॥
Quem, dia a dia, se aproxima de Upendra com essa devoção deve, ao término do voto, alimentar os brâmanes ou mandar dar manteiga clarificada.
13.171.17
अतः परं नोपवासो भवतीति विनिश्चयः ।
उवाच भगवान्विष्णुः स्वयमेव पुरातनम् ॥ १३.१७१.१७ ॥
Depois disso não há jejum — esta é a conclusão firme. Outrora, o Senhor Viṣṇu mesmo o declarou.