Mahābhārata · Adhyāya 13.171
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.171.1
सर्वेषामुपवासानां यच्छ्रेयः सुमहत्फलम् ।
यच्चाप्यसंशयं लोके तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि ॥ १३.१७१.१ ॥
Von allen Fasten sage mir, welches das höchste Gut mit der größten Frucht ist, und welches in der Welt zweifellos das beste ist.
13.171.2
शृणु राजन्यथा गीतं स्वयमेव स्वयंभुवा ।
यत्कृत्वा निर्वृतो भूयात्पुरुषो नात्र संशयः ॥ १३.१७१.२ ॥
Höre, o König, wie der Selbstexistente selbst es verkündet hat: Wer dies tut, erlangt zweifellos Frieden; daran besteht kein Zweifel.
13.171.3
द्वादश्यां मार्गशीर्षे तु अहोरात्रेण केशवम् ।
अर्च्याश्वमेधं प्राप्नोति दुष्कृतं चास्य नश्यति ॥ १३.१७१.३ ॥
Am zwölften Tag des Monats Mārgaśīrṣa erlangt, wer Keśava einen Tag und eine Nacht verehrt, die Frucht des Pferdeopfers, und seine böse Tat wird vernichtet.
13.171.4
तथैव पौषमासे तु पूज्यो नारायणेति च ।
वाजपेयमवाप्नोति सिद्धिं च परमां व्रजेत् ॥ १३.१७१.४ ॥
Ebenso erlangt im Monat Pauṣa, wer mit dem Namen »Nārāyaṇa« verehrt, das Vājapeya-Opfer und erreicht die höchste Vollkommenheit.
13.171.5
अहोरात्रेण द्वादश्यां माघमासे तु माघवम् ।
राजसूयमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत् ॥ १३.१७१.५ ॥
Am zwölften Tag des Monats Māgha erlangt, wer Mādhava einen Tag und eine Nacht verehrt, das Rājasūya-Opfer und erhebt seine Familienlinie.
13.171.6
तथैव फाल्गुने मासि गोविन्देति च पूजयन् ।
अतिरात्रमवाप्नोति सोमलोकं च गच्छति ॥ १३.१७१.६ ॥
Ebenso erlangt im Monat Phālguna, wer mit dem Namen »Govinda« verehrt, das Atirātra-Opfer und geht in die Welt des Soma ein.
13.171.7
अहोरात्रेण द्वादश्यां चैत्रे विष्णुरिति स्मरन् ।
पौण्डरीकमवाप्नोति देवलोकं च गच्छति ॥ १३.१७१.७ ॥
Am zwölften Tag des Monats Caitra, Viṣṇu gedenkend Tag und Nacht, erlangt man den Lohn des Puṇḍarīka und geht in die Welt der Götter ein.
13.171.8
वैशाखमासे द्वादश्यां पूजयन्मधुसूदनम् ।
अग्निष्टोममवाप्नोति सोमलोकं च गच्छति ॥ १३.१७१.८ ॥
Am zwölften Tag des Monats Vaiśākha, Madhusūdana verehrend, erlangt man die Frucht des Agniṣṭoma-Opfers und geht in die Welt des Mondes ein.
13.171.9
अहोरात्रेण द्वादश्यां ज्येष्ठे मासि त्रिविक्रमम् ।
गवां मेधमवाप्नोति अप्सरोभिश्च मोदते ॥ १३.१७१.९ ॥
Am zwölften Tag des Monats Jyeṣṭha, Trivikrama verehrend Tag und Nacht, erlangt man den Lohn des Kuhopfers und freut sich mit den Apsaras.
13.171.10
आषाढे मासि द्वादश्यां वामनेति च पूजयन् ।
नरमेधमवाप्नोति पुण्यं च लभते महत् ॥ १३.१७१.१० ॥
Am zwölften Tag des Monats Āṣāḍha, Vāmana verehrend, erlangt man die Frucht des Menschenopfers und gewinnt großes Verdienst.
13.171.11
अहोरात्रेण द्वादश्यां श्रावणे मासि श्रीधरम् ।
पञ्चयज्ञानवाप्नोति विमानस्थश्च मोदते ॥ १३.१७१.११ ॥
Am zwölften Tag des Monats Śrāvaṇa, Śrīdhara verehrend Tag und Nacht, erlangt man die Frucht der fünf großen Opfer und freut sich, auf einem himmlischen Wagen sitzend.
13.171.12
तथा भाद्रपदे मासि हृषीकेशेति पूजयन् ।
सौत्रामणिमवाप्नोति पूतात्मा भवते च हि ॥ १३.१७१.१२ ॥
Ebenso erlangt man, wenn man im Monat Bhādrapada Hṛṣīkeśa verehrt, die Frucht des Sautrāmaṇī-Opfers und wird in der Seele gereinigt.
13.171.13
द्वादश्यामाश्विने मासि पद्मनाभेति चार्चयन् ।
गोसहस्रफलं पुण्यं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ॥ १३.१७१.१३ ॥
Wer am zwölften Tag des Monats Āśvina Padmanābha verehrt, erlangt das Verdienst von tausend Kühen; daran besteht kein Zweifel.
13.171.14
द्वादश्यां कार्तिके मासि पूज्यो दामोदरेति च ।
गवां यज्ञमवाप्नोति पुमान्स्त्री वा न संशयः ॥ १३.१७१.१४ ॥
Am zwölften Tag des Monats Kārtika soll man Dāmodara verehren; Mann oder Frau erlangt die Frucht eines Kuhopfers; daran besteht kein Zweifel.
13.171.15
अर्चयेत्पुण्डरीकाक्षमेवं संवत्सरं तु यः ।
जातिस्मरत्वं प्राप्नोति विन्द्याद्बहु सुवर्णकम् ॥ १३.१७१.१५ ॥
Wer den Lotusäugigen auf diese Weise ein Jahr lang verehrt, erlangt die Erinnerung an frühere Geburten; man soll wissen, dass er auch viel Gold gewinnt.
13.171.16
अहन्यहनि तद्भावमुपेन्द्रं योऽधिगच्छति ।
समाप्ते भोजयेद्विप्रानथवा दापयेद्धृतम् ॥ १३.१७१.१६ ॥
Wer Tag für Tag mit dieser Hingabe zu Upendra gelangt, soll bei Abschluss des Gelübdes Brahmanen speisen oder Butterschmalz verschenken lassen.
13.171.17
अतः परं नोपवासो भवतीति विनिश्चयः ।
उवाच भगवान्विष्णुः स्वयमेव पुरातनम् ॥ १३.१७१.१७ ॥
Danach gibt es kein Fasten – dies ist der feste Schluss. In alter Zeit hat der Herr Viṣṇu selbst es verkündet.