ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.84

5.84.1

बळि॒त्था पर्व॑तानां खि॒द्रं बि॑भर्षि पृथिवि ।
प्र या भूमिं॑ प्रवत्वति म॒ह्ना जि॒नोषि॑ महिनि ॥

ହେ ବିସ୍ତୃତା ପୃଥିବୀ, ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହିପରି ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଆଧାର ଧାରଣ କର। ହେ ଜଳବତୀ, ହେ ମହିମାମୟୀ, ତୁମେ ନିଜ ମହିମାରେ ଭୂମିକୁ ବିସ୍ତାର କର।

स्तोमा॑सस्त्वा विचारिणि॒ प्रति॑ ष्टोभन्त्य॒क्तुभिः॑ ।
प्र या वाजं॒ न हेष॑न्तं पे॒रुमस्य॑स्यर्जुनि ॥

ହେ ବିବେକିନୀ, ସ୍ତୁତିସବୁ ରାତ୍ରି ସହିତ ତୁମ ଆଡ଼କୁ ଗୁଞ୍ଜେ। ଘୋଡ଼ା ପରି ହେଷାରବ କରୁଥିବା ବଳ ଓ ପ୍ରଚୁର ଧନ ତୁମେ ଧାରଣ କର, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା।

दृ॒ळ्हा चि॒द्या वन॒स्पती॑न्क्ष्म॒या दर्ध॒र्ष्योज॑सा ।
यत्ते॑ अ॒भ्रस्य॑ वि॒द्युतो॑ दि॒वो वर्ष॑न्ति वृ॒ष्टयः॑ ॥

ଦୃଢ଼ ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପୃଥିବୀର ବଳରେ ନିଜ ଓଜସ୍ରେ କମ୍ପାଉଛ। ଯେତେବେଳେ ତୁମର ବିଜୁଳି ମେଘରୁ ଓ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷେ, ସେତେବେଳେ ବର୍ଷା ବର୍ଷେ।