अथर्ववेद · सूक्त 12.5

12.5.1

श्रमेण तपसा सृष्टा ब्रह्मणा वित्तर्ते श्रिता ॥ १२.५.१ ॥

श्रम आणि तपाने निर्माण झालेली, ब्रह्माद्वारे, वेदज्ञानात आश्रित.

सत्येनावृता श्रिया प्रावृता यशसा परीवृता ॥ १२.५.२ ॥

सत्याने आवृत, श्रीने पांघरलेली, यशाने वेढलेली.

स्वधया परिहिता श्रद्धया पर्यूढा दीक्षया गुप्ता यज्ञे प्रतिष्ठिता लोको निधनम् ॥ १२.५.३ ॥

स्वधेने वेढलेली, श्रद्धेने वाहिलेली, दीक्षेने रक्षिलेली, यज्ञात प्रतिष्ठित; लोक हाच तिचा आश्रय.

ब्रह्म पदवायं ब्राह्मणोऽधिपतिः ॥ १२.५.४ ॥

ब्रह्म हाच याचा आधार; ब्राह्मण हा याचा अधिपती.

तामाददानस्य ब्रह्मगवीं जिनतो ब्राह्मणं क्षत्रियस्य ॥ १२.५.५ ॥

जो ब्रह्मगवी हिरावून घेतो, जो ब्राह्मणाला हानी पोहोचवतो, त्या क्षत्रियाचे.

अप क्रामति सूनृता वीर्यं पुण्या लक्ष्मीः ॥ १२.५.६ ॥

सूनृता, वीर्य आणि पुण्य लक्ष्मी त्याच्यापासून दूर जाते.