અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.121

20.121.1

अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः ।
ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः ॥ २०.१२१.१ ॥

હે શૂર, ન દોહેલી ગાયોની જેમ અમે તને વારંવાર સ્તુતિ કરીએ છીએ. ચાલતા જગતના ઈશ્વર, સૂર્યને જોનાર, હે ઇન્દ્ર, સ્થિર જગતના પણ ઈશ્વર તું છે.

न त्वावामन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते ।
अश्वायन्तो मघवन्न् इन्द्र वाजिनो गव्यन्तस्त्वा हवामहे ॥ २०.१२१.२ ॥

તારા જેવો કોઈ દિવ્ય કે પાર્થિવ નથી; જન્મ્યો નથી, જન્મશે પણ નહીં. હે દાનશીલ ઇન્દ્ર, ઘોડા, અન્ન અને ગાયોની કામના કરતા અમે તને બોલાવીએ છીએ.