અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.138

20.138.1

महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमामिव ।
स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे ॥ २०.१३८.१ ॥

મહાન ઇન્દ્ર, જે પોતાના ઓજથી પર્જન્યની જેમ વૃષ્ટિ આપે છે, તે વત્સના સ્તોત્રોથી વધ્યા છે.

प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः ।
विप्रा ऋतस्य वाहसा ॥ २०.१३८.२ ॥

ઋતનું પોષણ કરનારી પ્રજાને જ્યારે વહ્નિઓએ આગળ લઈ ગયા, ત્યારે વિપ્રોએ ઋતના વહનથી (તેમ કર્યું).

कण्वाः इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् ।
जामि ब्रुवत आयुधम् ॥ २०.१३८.३ ॥

કણ્વોએ જ્યારે ઇન્દ્રને સ્તોત્રોથી યજ્ઞનું સાધન બનાવ્યા, ત્યારે તે બોલનાર માટે બંધુ સમાન આયુધ બન્યા.