ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.138

20.138.1

महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमामिव ।
स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे ॥ २०.१३८.१ ॥

ମହାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେ ନିଜ ଓଜରେ ପର୍ଜନ୍ୟ ପରି ବର୍ଷା ଦିଏ, ବତ୍ସଙ୍କ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ସେ ବଢ଼ିଲେ।

प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः ।
विप्रा ऋतस्य वाहसा ॥ २०.१३८.२ ॥

ଋତର ପୋଷକ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଯେବେ ବହ୍ନିମାନେ ଆଗକୁ ନେଲେ, ବିପ୍ରମାନେ ଋତର ବହନରେ (ତାହା କଲେ)।

कण्वाः इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् ।
जामि ब्रुवत आयुधम् ॥ २०.१३८.३ ॥

କଣ୍ବମାନେ ଯେବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଯଜ୍ଞର ସାଧନ କଲେ, ସେ କହୁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ବନ୍ଧୁସମ ଆୟୁଧ ହେଲେ।