อถรรพเวท · สูกตะ 20.138

20.138.1

महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमामिव ।
स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे ॥ २०.१३८.१ ॥

อินทระผู้ยิ่งใหญ่ด้วยพลังของพระองค์ ดุจเมฆฝน ปรรชันยะ ที่หลั่งฝน ได้เจริญขึ้นด้วยบทสรรเสริญของวัตสะ

प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः ।
विप्रा ऋतस्य वाहसा ॥ २०.१३८.२ ॥

เมื่อผู้นำเครื่องบูชาพาเอาบุตรผู้หล่อเลี้ยงระเบียบแห่งฤตะไปข้างหน้า เหล่าปราชญ์ผู้มีปัญญาก็ทำเช่นนั้นด้วยการนำพิธีบูชา

कण्वाः इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् ।
जामि ब्रुवत आयुधम् ॥ २०.१३८.३ ॥

เมื่อกัณวะทั้งหลายทำให้อินทระเป็นเครื่องมือสำเร็จของพิธียัญด้วยบทสรรเสริญ พระองค์ก็กลายเป็นอาวุธอันเปรียบดุจญาติสนิท สำหรับผู้ที่กล่าวถ้อยคำนั้น